( الشورى : 23 ) ، يعني : بگو : اي محمّد ! نميخواهم از شما اجري و مزدي الّا مودّت و محبّت خويشان من و اهل بيت من . و اميرالمؤمنين كه مرتبه چندين اوصيا و اوليا دارد با درج عصمت و طهارت بدين درجه كه حواله نيابت از شر [ كذا ] كسب كردند اوليَتر و أحريتر ، و به زعم خصم ، عمر خود در اسلام خويشتن به شكّ بود . الخبر الثالث و العشرون : روايت ميكنند كه رسول گفت : أبوبكر في الجنّة و عمر في الجنّة و عثمان في الجنّة و عليّ في الجنّة و طلحه في الجنّة و زبير في الجنّة و عبدالرحمن في الجنّة و سعد بن ابي وقّاص في الجنّة و سعيد بن زيد في الجنّة ، يعني : ابوبكر در بهشت باشد ، و عمر در بهشت باشد ، و عثمان در بهشت ، و علي در بهشت ، و طلحه در بهشت ، و زبير در بهشت ، و عبدالرّحمن عوف در بهشت است ، و سعد بن ابي وقّاص در بهشت ، و سعيد بن زيد در بهشت باشند . اشكال عليه : عمر روزي به حذيفه گفت : نشدتُكَ بالله أمِنَ المنافقين أنا ؟ يعني : سوگند مىدهم تو را به خدا كه من از منافقانم يا نه ؟ اگر وي رسول را تصديق كرده بودي به بشارت ، در كار خود به شك نبودي ، و محتاج به سؤال نبودي از حذيفه ؛ و به مذهب خصم روا نبود كه عمر تكذيب رسول كند و استخبار كند از حذيفه . پس معلوم شد كه اين حديث مفتري است وكذب . و نيز [ مخالفان . . . ] ميگويند كه ، ايمان منتفعٌ به و حقيقي آن است كه به در مرگ و عند النّزع باقي بماند ، زيرا كه به مذهب ايشان جايز است كه حق تعالي ايمان باز ستاند و كفر به وي دهد ، و وي مالك الملك است بر وي اعتراضي نميباشد ، و حُسن و قبح عقليّين به نزديك ايشان مرتفع . پس يُمكن كه به درِ مرگ ، ايمان از ايشان بازستانده باشد و كفر بديشان داده . امروز ايشان با فرعون و هامان در دوزخ ميباشند ؛ و اگر اين مذهب حقّ است نشايد كه